Review: Metal Gear Solid V: The Phantom Pain

 

 

Εδώ και πάνω από μια βδομάδα έχει κυκλοφορήσει το παιχνίδι του Hideo Kojima και της Konami, Metal Gear Solid V: The Phantom Pain. Πέρα από το hype της κυκλοφορίας του λόγω του ότι είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα παιχνίδια φέτος, οι fans της σειράς Metal Gear Solid περίμεναν σαν τρελοί την κυκλοφορία του. Έτσι και εγώ, πέρασα τον τελευταίο μήνα βλέποντας τα cutscenes όλων των προηγούμενων παιχνιδιών που δεν είχα παίξει για να είμαι στο κλίμα, ξανά έπαιξα το demo του παιχνιδιού, το Ground Zeroes και ήμουν έτοιμη for some tactical espionage action.

Σίγουρα ακόμα και όλη αυτή η προετοιμασία δεν ήταν αρκετή για να με ετοιμάσει γι αυτά που είδα στο παιχνίδι. Το story του συγκεκριμένου τίτλου, όπως και σε κάθε προηγούμενου Metal Gear είναι το ατού του. Αλλά και το gameplay ξεπέρασε τις προσδοκίες μου σε πολλά επίπεδα. Ναι, φυσικά και έχω κάποια παράπονα όσον αφορά το gameplay και θα σας τα πω αλλά ας δούμε συνοπτικά τα key θετικά του Metal Gear Solid V: The Phantom Pain.

 

 

quick preview banner

story banner

Πάντα η ιστορία των παιχνιδιών Metal Gear όπως την μαθαίναμε μέσα από cutscenes, κασέτες και συζητήσεις μέσω codec ήταν ο κύριος λόγος που ακολουθούσαμε τη σειρά. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι πρωταγωνιστής είναι ο Venom Snake ή αλλιώς Big Boss τον οποίο προηγουμένως είχαμε δει (χρονολογικά) στο Metal Gear Solid 3: Snake Eater και στο Metal Gear Solid: Ground Zeroes. Στο τέλος του δεύτερου, βρίσκουμε τον Big Boss βαριά τραυματισμένο σε ένα νοσοκομείο μετά την σύγκρουση του ελικοπτέρου που τον μετέφερε μαζί με τον συνεργάτη του Kazuhira Miller και από εκεί ξεκινάει το Phantom Pain.

Tο δικό μας παιχνίδι τώρα και από άποψης ιστορίας εκτός από γιγαντιαίες μεταλλικές μηχανές πόλεμου και τις συρράξεις μεταξύ στρατιωτικών οργανώσεων, βλέπουμε να αγγίζει θέματα όπως η είσοδος των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν και την χρήση παιδιών στρατιωτών στην Αφρική, θέματα τα οποία θεωρούνται ταμπού για τα media ακόμα και σήμερα.

Tο παιχνίδι είναι story rich, κλείνει plot holes από τα προηγούμενα παιχνίδια και πλέον δεν αφήνει τους fans με ερωτήματα για τον Big Boss και όλους τους υπολοίπους χαρακτήρες. Καλά, εννοείται ότι ο Kojima έχει δημιουργήσει την ιστορία του παιχνιδιού έτσι ώστε κάποια από τα cutscenes που βλέπουμε να είναι τόσο plot twisting που πολλές φορές έμεινα με το στόμα ανοιχτό βλέποντας τα. Το μόνο πρόβλημα σε σχέση με την ιστορία είναι ότι την περισσότερη τη βλέπουμε από τη μέση του παιχνιδιού και μετά, στο πρώτο μισό τα cutscenes δεν εξηγούνται πολλά και θα βρείτε exposition μόνο αν ακούσετε όλες τις κασέτες που μαζεύετε.

 

 

MGS V: TPP

 

 

graphics banner

Το Phantom Pain είναι ένα από τα παιχνίδια με τα καλύτερα γραφικά φέτος. Κατά τη γνώμη μου τα γραφικά του είναι καλύτερα ακόμα και από αυτά του The Witcher 3 ή του Batman Arkham Knight. Με τη χρήση της Fox Engine της Konami έχει δημιουργήσει ένα open-world περιβάλλον στο οποίο πρέπει να ψάξεις πολύ για να βρεις σημεία που έχουν low graphics και συνήθως είναι αυτά που είναι στον ορίζοντα και τα παρατηρείς μόνο με τα binoculars του Big Boss. Οι δυο open-world χάρτες του παιχνιδιού, ένας στην Καμπούλ και ένας στο Ζαίρ είναι φτιαγμένοι με τέτοιο τρόπο ώστε είναι ιδιαίτερα αληθοφανές ακόμα και εν κινήσει όταν βρίσκεστε πάνω στο chopper.

Αυτό όμως που μου κίνησε το ενδιαφέρον σε σχέση με τα γραφικά του παιχνιδιού είναι η απουσία prerendered cutscenes, κάτι το οποίο μπορεί να φαίνεται μικρο, αλλά για το θεατή παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Κατά τη διάρκεια των cutscenes βλέπουμε ότι το τριγύρω περιβάλλον όπως τα ρούχα του Big Boss, τυχόν νεκροί στο σημείο ή άλλες λεπτομέρειες θα υπάρχουν ίδια και στο cutscene και μάλιστα χωρίς να δημιουργούν πρόβλημα στα framerates του παιχνιδιού.

Προσωπικά μιας και είναι ακόμα καλοκαίρι και έχει ζεστή, μετά από κάποιες ώρες παιχνιδιού την πρώτη μέρα, κατέβασα την ποιότητα και όλες τις υπόλοιπες ρυθμίσεις γραφικών στο low γιατί ήθελα flawless gameplay. Να σας πω την αλήθεια αυτό που βλέπεις στα low γραφικά είναι εξίσου εντυπωσιακό με τα high, το παιχνίδι είναι φτιαγμένο έτσι ώστε ακόμα και αν το pc σου δεν σηκώνει τα βαριά γραφικά του, να μπορείς να έχεις όλη την εμπειρία χωρίς κακό-φτιαγμένα low settings. H μόνη διαφορά των low από τα Extra High settings είναι το smoothness των επιφανειών και τα γραφικά των περιοχών που είναι πιο μακριά για το μάτι. Παρ’ όλα αυτά ακόμα και ένα μέτριο pc πιστεύω μπορεί να παίξει χωρίς προβλήματα το παιχνίδι και χωρίς γκρίνια από τον παίκτη για τα κακά γραφικά στα low settings. God bless Fox Engine!

 

low-high settings comparison

 

 

sounds banner

Άλλο ένα κομμάτι του παιχνιδιού που ήταν όσο πιο αψεγάδιαστο γίνεται. Αρχικά το soundtrack του παιχνιδιού το περιμέναμε ούτως ή άλλως epic λόγω των μουσικών επιλόγων στα trailers που κυκλοφορήσαν. Ακόμα και στις φάσεις που το παιχνίδι δεν έχει κάποιου είδους μουσική καθ όλη τη διάρκεια του gameplay, έχετε διάφορες κασέτες με μουσική και μάλιστα με γνωστά τραγούδια της εποχής που διαδραματίζεται το παιχνίδι όπως το “Take on me” και το “The Final Countdown” για να σου δίνουν ρυθμό στο παιχνίδι.

Όσον αφορά τα ηχητικά εφέ το παιχνίδι με εξέπληξε θετικά. Όταν ο Snake τρέχει μπορείς να ακούσεις τον αέρα να χτυπάει τα αυτιά σου καθώς κινείται μπροστά σου με μεγάλη ταχύτητα ή να καταλάβεις πόσο μακριά και που ακριβός βρίσκεται ο κάθε αντίπαλος στρατιώτης μόνο με τη ακοή. Συνιστώ headset για να παίξετε το Phantom Pain, η διαφορά στον ήχο είναι πολύ μεγάλη. Ιδιαίτερη εντύπωση είναι ο surround ήχος σε αποστολές που υπάρχει εχθρικό ελικόπτερο, ακόμα και να μην το βλέπετε, ακούστε στο headset προς τα που ακούγονται οι έλικες του και κοιτάξτε προς τα εκεί. Είναι σίγουρο ότι θα το δείτε προς αυτή την κατεύθυνση!

 

buddies banner

Ας το παραδεχτούμε…Χωρίς τα budies το παιχνίδι θα ήταν παλούκι. Όχι μόνο το spotting των αντιπάλων θα ήταν πολύ δύσκολο αλλά ακόμα και η μετακίνηση από μέρος σε μέρος θα έπαιρνε αιώνες χωρίς τη χρίση buddy. Ας δούμε περίπου σε τι βοηθάει το καθένα από αυτά με τη σειρά που τα ξεκλειδώνετε στο παιχνίδι:

 

d-horse

D-Horse: Το αρχικό σας buddy το οποίο χρησιμοποιείτε μόνο για μετακίνηση από το ένα μέρος στο άλλο. Ιδιαίτερα γρήγορο και αντίθετα με τα αυτοκίνητα, φορτηγάκια ή τανκ που θα βρείτε σε σημεία του χάρτη, το D-Horse μπορεί να πηδάει εμπόδια και να τρέχει σε πλάγιες και ανάμεσα από πέτρες.

 

 

 

d-dog

D-Dog: To πολύτιμο σκυλάκι του Big Boss μπορεί να σποτάρει εχθρούς, φυτά και prisoners. Μάλιστα αν του βάλετε suit μπορεί να σας βοηθήσει εκτελώντας αντιπάλους που υπάρχουν στην περιφερειακή σας όραση. Απλά προσέξτε μην τον πυροβολήσουν γιατί εκτός του ότι ο Miller θα το κάνει fulton στο motherbase, θα στενοχωρήσει και εσάς να βλέπετε το φίλο σας χτυπημένο.

 

 

d-walker

D-Walker: To buddy που θα χρησιμοποιήσετε λιγότερο. Ναι μεν είναι ένα αρκετά γρήγορο μέσο για να μεταφερθείτε γρήγορα και έχει και όπλα για να πυροβολείτε όσο είστε πάνω του, αλλά το D-Walker γίνεται διαθέσιμο λίγο πριν ξεκλειδώσετε την Quiet όποτε μετά είναι λίγο άχρηστο.

 

 

quiet

Quiet: Το main buddy του παιχνιδιού, η Quiet είναι sniper και θα καλύπτει τα βήματα σας όσο κινείστε προς και ανάμεσα σε αντιπάλους. Θα κάνει scout για να σποτάρει εχθρούς και θα πυροβολήσει με το sniper riffle όποιον της δώσετε εντολή να χτυπήσει ή οποίον το ΑΙ της θεωρεί ότι σας απειλεί.

 

 

 

combat tactics banner

Ως γνωστόν τα παιχνίδια Metal Gear Solid είναι η επιτομή του strealth combat. Ναι φυσικά και μπορείς απλά να πάρεις ένα machine gun και να θερίσεις τα πάντα αλλά δεν θα έπαιζες τα παιχνίδια της σειράς αν ήθελες μόνο αυτό. Στο Phantom Pain το sneaking έχει φτάσει σε άλλο επίπεδο αφού πλέον ο Snake έχει περισσότερη αντίληψη του χώρου λόγω των binoculars που έχει για να σποτάρει τους εχθρούς και αυτό κάνει το παιχνίδι ακόμα πιο fun απ’ ότι περίμενα. Προσωπικά προσπάθησα να εκτελέσω τις αποστολές καθαρά με non-lethal όπλα με tranquilizer και με μεγάλη μου χαρά είδα ότι όντως οι περισσότερες πίστες μπορούν να τερματιστούν και έτσι. Ναι, σίγουρα δεν κατάφερα να πάρω το πολυπόθητο S-Rank σε καμιά από αυτές αλλά το να ξέρεις ότι παίζεις ένα παιχνίδι χωρίς να χρειαστεί να σκοτώσεις κανέναν είναι ένα ακόμα plus για το παιχνίδι.

Αν από την άλλη είστε τύπος που θέλετε να καταστρέψετε τον αντίπαλο και πάλι το παιχνίδι δεν σας αφήνει παραπονεμένους. Είτε στηθείτε 100 μέτρα μακριά με το sniper riffle σας, είτε χωθείτε στα στρατόπεδα με rocket launcher και machine guns και πάλι οι πίστες βγαίνουν, απλά με λίγη περισσότερη προσπάθεια και τρέξιμο. Εν ολίγοις ότι είδος gun user και να είστε το Phantom Pain σας έχει καλυμμένους.

 

enemy ai banner

Σε αυτό τον τομέα το παιχνίδι έχει αναπτυχθεί πολύ σε σχέση με τα προηγούμενα, ειδικά από το Metal Gear Solid 1 και το 2. Οι αντίπαλοι δεν έχουν πλέον την κλασσική κωνική όραση 60 μοιρών και οποιονδήποτε ήχο κάνετε (πχ. σκοντάψετε σε κουτιά ή τρέξετε) θα τους κινήσει την περιέργεια με το γνωστό “θαυμαστικό” πάνω από τα κεφάλια τους. Φυσικά όταν αντιληφθούν την παρουσία σας, όπως και στο Ground Zeroes έχετε κάποια δευτερόλεπτα slow motion για να κάνετε την κίνηση σας πριν ο αντίπαλος ενημερώσει τους τριγύρω του ότι είχε contact με τον infiltrator. Αυτό δίνει ένα extra advantage στο να πετύχετε το headshot και να μην υπάρξει alert από τους αντιπάλους.

Φυσικά το ΑΙ των αντιπάλων αλλάζει ανάλογα με το playstyle σας, δηλαδή αν στοχεύετε συνήθως σε sneaky headshots όσο προχωράτε στο παιχνίδι θα βρίσκετε περισσότερους στρατιώτες με κράνη, αν συχνά χρησιμοποιείτε explosives θα τους βρείτε να φορούν πιο βαριές πανοπλίες και τέλος αν τα περισσότερα infiltrations τα έχετε κάνει βράδυ οι στρατιώτες θα είναι συχνότερα εφοδιασμένοι με φακούς και night vision goggles.

 

enemy ai

 

motherbase banner

Η μεγαλύτερη όμως προσθήκη στο Phantom Pain, που είχαμε να τη δούμε από το Peace Walker (το MGS παιχνίδι για το PSP), είναι η ύπαρξη του motherbase. Στο motherbase μπορείτε να κάνετε πράγματα όπως: training, expansions στις πλατφόρμες, να διαχειριστείτε τους δικούς σας στρατιώτες και να τους βάλετε στην κατάλληλη δουλειά ανάλογα με τα stats τους, να τους στείλετε σε αποστολές και να κάνετε develop όπλα, πανοπλίες και άλλα χρήσιμα αντικείμενα, κάτι το οποίο δίνει ένα simulation αέρα στο παιχνίδι και κάνει ακόμα πιο πραγματικό το συναίσθημα του να είσαι ο αρχηγός μιας μιλιταριστικής οργάνωσης.

Φυσικά για να τα κάνετε όλα αυτά χρειάζεστε κόσμο στο motherbase, τους οποίους αποκτάτε είτε μέσω extract με fultons στις διάφορες αποστολές που πηγαίνετε είτε με missions που κάνουν οι στρατιώτες σας για να βρουν καινούργιους μισθοφόρους. Φυσικά όσο προχωράτε στο παιχνίδι θα υπάρχουν και εθελοντές οι οποίοι θέλουν να μπουν στους Diamond Dogs και όσο αναβαθμίζετε το motherbase τόσο καλύτερους στρατιώτες θα δέχεστε.

 

motherbase

 

fob banner

Τα online missions του παιχνιδιού θα τα συμπεριλάβω και στα θετικά και στα αρνητικά για διαφορετικούς λόγους. Αρχικά αν είσαι ο competitive τύπος τα FOB missions θα γίνουν τα αγαπημένα σου. Είναι ουσιαστικά infiltrations σε βάσεις άλλων παικτών για να πάρετε εφόδια και στρατιώτες. Φυσικά όσο πιο “ψαγμένος” είναι ο άλλος στο παιχνίδι τόσο πιο καλά defended θα έχει την FOB πλατφόρμα του, γι’ αυτό θα πρέπει να προσέχετε πολύ πριν στοχεύσετε κάποιο παίκτη. Αν δε φέρετε εις πέρας το infiltration σας ή σηκώσετε alert άλλα καταφέρετε να ξεφύγετε,  ο αντίπαλος θα ξέρει που είναι η βάση σας και μπορεί να πάρει εκδίκηση. Βέβαια το να προστατεύσετε επιτυχώς την βάση σας ισούται με πολλά λεφτά στο bank της motherbase (παίρνετε περίπου 1 εκατομμύριο GMP για κάθε επιτυχές defend) οπότε τα online missions αξίζουν αρκετά σαν end-game material.

 

 

Και αφού τώρα λίγο πολύ σας έβαλα στο κλίμα του παιχνιδιού ας σας πω και για 2-3 πραγματάκια που βρήκα εκνευριστικά σε κάποιο βαθμό στο Metal Gear Solid V: The Phantom Pain. Ίσως για εσάς να μην έχουν τόση σημασία ή να τα βλέπετε με άλλο μάτι αλλά γενικώς πήρα τις ίδιες αντιδράσεις από πολλά άτομα πάνω στα παρακάτω θέματα:

 

  • Χειρισμός του iDroid: Κάθε φορά που πατάς το Tab για να μπεις στο menu του iDroid σου ένα μικρο χάος ξεκινά. Βρήκα ιδιαίτερα tricky να μετακινηθώ ανάμεσα στα διάφορα πράγματα που μπορείς να ελέγξεις με αυτό χωρίς να πατήσω κατά λάθος το Tab μερικές φορές πριν καταφέρω αυτό που θέλω. Επειδή όλα τα controls του motherbase και του chopper σου γίνονται από αυτό, εν ώρα μάχης είναι αρκετά δύσκολο να το χρησιμοποιήσεις επιτυχώς για να ζητήσεις ammo, να δεις τον χάρτη ή να κάνεις request το chopper. Βεβαία αυτό είναι ένα πολύ μικρο μείον σε σχέση με όλα τα πράγματα που μπορείς να κάνεις με το iDroid.

 

  • Μετακίνηση στο Motherbase: Λογικό είναι μέσα σε μια τεράστια βάση με δεκάδες πλατφόρμες να μην μπορείς να μετακινηθείς γρήγορα στην πραγματικότητα. Κάτι τέτοιο πρέπει να σκέφτηκαν και οι developers του παιχνιδιού και γι’ αυτό έκαναν τις μετακινήσεις μεταξύ των πλατφορμών τόσο χρονοβόρες. Αν καλέσεις chopper θα πρέπει να το περιμένεις, να δεις όλο το cutscene μέχρι να φτάσεις και μετά να κάνει και έναν κύκλο γύρω από τη βάση πριν κάνει land. Αν πάλι χρησιμοποιήσεις ένα από τα αυτοκίνητα που θα έχεις στην αρχή του διαδρόμου κάθε πλατφόρμας είναι ιδιαίτερα χρονοβόρο και θα πρέπει να αλλάζεις συνεχώς αυτοκίνητα γιατί κινδυνεύεις να πατήσεις κάποιον στρατιώτη (και τότε θα δεις ένα πανέμορφο mission failed και τον Miller να σε κατσαδιάζει). Ο μόνος γρήγορος τρόπος να μεταφερθείς ανάμεσα στις πλατφόρμες είναι να εφοδιαστείς αρκετά χαρτόκουτα να μπεις μέσα σε ένα και να αράξεις στο devilery point κάθε πλατφόρμας ώστε να σε παραδώσουν σαν εφόδια σε κάποια άλλη (λίγο ανορθόδοξο αλλά δουλεύει).

 

  • Απαραίτητη δημιουργία FOB βάσης: Όπως είπαμε και πριν στο παιχνίδι φτιάχνεις μια ξεχωριστή βάση, η οποία χρησιμοποιείται καθαρά για online λόγους. Το κακό είναι ότι η δημιουργία της είναι αναγκαστική από το παιχνίδι κάτι το οποίο είναι προβληματικό για όσους παίζουν το Phantom Pain μόνο για το single player του. Τα resources του FOB base χρησιμοποιούνται μόνο από αυτό (δηλαδή δεν θα σας κλέψει resources από το motherbase) αλλά οι στρατιώτες που θα υπάρχουν εκεί θα είναι άτομα από το motherbase που θα διαλέξετε εσείς να μπουν στο security team και να προστατεύσουν την FOB βάση. Αυτό σημαίνει ότι αν αποφασίσετε να στείλετε Α++ ή S Rank στρατιώτες εκεί και κάποιος που ξέρει από online infiltrations μπει στη βάση σας τότε απλά χάνετε για πάντα πολύτιμους στρατιώτες.Εκτός από αυτό, άλλο ένα κακό με αυτό το feature του Phantom Pain είναι ότι όταν κάποιος εισβάλλει στη βάση σου το παιχνίδι σε ειδοποιεί κατευθείαν για το αν θες να την προστατέψεις ή να αφήσεις το security team να το χειριστεί. Πολλοί θα πουν ότι αυτό είναι πολύ θετικό, αλλά το να είσαι στη μέση μιας αποστολής, να σου έρθει μήνυμα εισβολής και μετά το defend της βάσης να πρέπει να αρχίσεις την αποστολή πάλι από την αρχή για μένα είναι πολύ αρνητικό. Οι developers έχουν αναφέρει ότι θέλουν το FOB base να μην είναι υποχρεωτικό άλλα μέχρι στιγμής κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί.

 

Ακόμα και με αυτά τα μικρά παράπονα, το Metal Gear Solid V: The Phantom Pain είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια για να παίξεις αυτή τη στιγμή. Όπως με κάθε παιχνίδι Metal Gear έτσι και με αυτό, ο Kojima αποδεικνύει γιατί θεωρείται visionary της εποχής του και σου λύνει όλες τις απορίες με την ιστορία του Big Boss μέχρι το τελευταίο λεπτό του παιχνιδιού. Δεν ξέρω προσωπικά να σας πω αν θέλω να συνεχιστούν τα παιχνίδια μιας και ο Hideo Kojima δεν βρίσκεται πλέον στο δυναμικό της Konami, αλλά χωρίς αυτόν πιστεύω ότι η σειρά δεν έχει μέλλον. Παρ’ όλα αυτά αν δεν υπάρξει άλλο παιχνίδι Metal Gear Solid, πιστεύω ότι το Phantom Pain είναι ένα πολύ κάλο κλείσιμο για τον Big Boss και τους Diamond Dogs.

Βαθμολογία: 9.5/10

 

all metal gear games

FacebooktwitterredditpinterestlinkedinmailFacebooktwitterredditpinterestlinkedinmail

Σχόλια

σχολιάστε

Reviewer και Editor. Μεγάλη φαν του Binding of Isaac και γενικά των indie games. Κάποια μέρα θα ήθελε να γίνει ο Big Boss του Metal Gear Solid!