TIG Talk#5: Enatron αυτός είναι ο Έλληνας προπονητής της Dignitas

tig talk

Ο Ηλίας “Enatron” Θεοδώρου, εδώ και μερικούς μήνες, είναι ο Head Coach της Dignitas. Ξεκίνησε την καριέρα του, στην Ελλάδα και στο LGC, πέρασε από Βαλκάνια, Τουρκία, LEC και πλέον είναι στο LCS. Αυτή την εβδομάδα λοιπόν, έκανε ένα μικρό διάλειμμα και μίλησε μαζί μας για να τον γνωρίσετε όλοι λίγο καλύτερα. Καλή ανάγνωση!

  • Καλησπέρα Ηλία, για πες μας λίγα πράγματα για την πορεία σου. Πότε και πώς ξεκίνησες το coaching; 

Ξεκίνησα με το coaching περίπου στα τέλη του season 4. Πιο πριν έπαιζα φανατικά από closed beta και συμμετείχα σε πολλές ομάδες χωρίς φοβερές διακρίσεις αλλά έχοντας φτάσει την γνώση μου σε ένα καλό επίπεδο γνώσης, αποφάσισα να γυρίσω στην προπονητική, όταν ο Νίκος Μαστροκόλιας και ο Σπύρος Τζανέτης, μου ανέθεσαν την πρώτη μου προπονητική δουλειά στους Instinct. Πιο πριν αξίζει να σημειωθεί ότι είχα συνεργαστεί με τους Elysium στο να κάνω αναλύσεις παιχνιδιών στο LoL και εν τέλει μου έδιναν πιο ενεργό ρόλο εντός του community τους, αλλά η μεγάλη ευκαιρία ήρθε με τους Instinct.

  • Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πάρεις την απόφαση, να δεις τον συγκεκριμένο ρόλο, επαγγελματικά;

Όταν είχα ξεκινήσει τα πρώτα μου βήματα είχα και μια σταθερή δουλειά συγχρόνως, οπότε το έβλεπα πιο πολύ σαν χόμπι και έξτρα χαρτζιλίκι. Όταν όμως με τους Instinct αρχίσαμε τις επιτυχίες και τα ταξίδια, αυτό το συναίσθημα του να είσαι στη σκηνή και να παίζεις για έπαθλα και δόξα, ήταν αυτό που με ώθησε να το δω πιο επαγγελματικά και να δοκιμάσω τα όριά μου πάνω σε αυτό που έκανα.

  • Τι δυσκολίες αντιμετώπισες στα πρώτα σου βήματα;

Θεωρώ ότι σαν προπονητής, τα πρώτα μου προβλήματα ήταν ότι ξαφνικά από το πουθενά, έπρεπε να αναλάβω την επίβλεψή μιας 5άδας παιχτών σε καθημερινή βάση. Έπρεπε να μάθω να είμαι υπομονετικός και πιο πολύ ο μέντορας, που θα βοηθούσε τους παίχτες του να φτάσουν τους στόχους τους. Ένα ακόμα δύσκολο κομμάτι ήταν το πως να γίνω γνωστός στη σκηνή. Τότε υπήρχαν ( και υπάρχουν ακόμα) μεγάλα ονόματα της Ελληνικής σκηνής, που πάντα θα επισκίαζαν ανερχόμενα άτομα, οπότε έπρεπε για πάνω από δύο χρόνια να ρίξω σκληρή δουλειά για να φτάσω στο σημείο που έπρεπε.

  • Είχες κάποια βοήθεια όσον αφορά το πώς πρέπει να κινηθείς για να πετύχεις τον στόχο σου;

Όταν πρωτοείχα ξεκινήσει, ο ρόλος του προπονητή δεν ήταν κάτι ευρέως γνωστό, οπότε δεν υπήρχε φοβερή πείρα για καθοδήγηση από κάποιον. Θυμάμαι να βλέπω ντοκιμαντέρ από προπονητές σε κανονικά αθλήματα και να προσπαθώ να μάθω και να κατανοήσω την προσέγγιση, όσον αφορά δύσκολα θέματα συζήτησης με τους παίχτες. Κάτι εξίσου καλό τότε για μένα, ήταν το content κάποιων ομάδων που μπορούσα να δω τα παρασκήνια, συζητήσεις ή συμπεριφορές που υπήρχαν και φανταζόμουν τον εαυτό μου πως θα μπορούσα να λύσω τέτοια προβλήματα ή τι θα μπορούσα να κάνω καλύτερα ο ίδιος. Εν τέλει θεωρώ ότι η εμπειρία του να εργάζεσαι με πολλούς παίχτες διαφορετικού στύλ και νοοτροπίας και ο τρόπος που θα συζητούσα μαζί τους ήταν σημαντικός δάσκαλος σε όλη αυτή την πορεία.

  • Ελλάδα,Βαλκάνια,Τουρκία,Ευρώπη,Αμερική. Πόσο εύκολο ήταν το ταξίδι από την μία λίγκα στην άλλη;

Ελλάδα θεωρώ ότι δεν έκανα τίποτα τότε πέρα του να ετοιμάζω draft meetings και να δημιουργώ συζητήσεις μεταξύ των παιχτών για το πως να προσεγγίζουμε το παιχνίδι. Πηγαίνοντας στην Τουρκία και ζώντας σε gaming house, έμαθα να είμαι πιο οργανωτικός και συγκεντρωτικός όσον αφορά τις αρμοδιότητες εντός της ομάδας, ενώ συγχρόνως άρχισα να επεκτείνομαι από το draft plan στο in-game πλάνο και την εκτέλεσή του. Στην Ευρώπη έμαθα να είμαι πιο επαγγελματίας και να κατανοώ περισσότερο τους παίχτες μου και την σημαντικότητα του υγιεινού προγράμματος. Εδώ στην Αμερική κρατώντας όσα έχω κάνει ως τώρα και θεσπίζοντας ατομικούς και ομαδικούς στόχους υπό μια ατμόσφαιρα αδελφότητας μεταξύ των παιχτών, προσπαθώ να επιτύχω την μέγιστη απόδοσή τους στο παιχνίδι αλλά και την καθημερινότητά τους. Οπότε όλη η εμπειρία για μένα ήταν ένα πολυετές ταξίδι ωριμότητας και γνώσης που με έφτασε στο σημείο που είμαι τώρα.

  • Τι διαφορές βλέπεις όσον αφορά την κουλτούρα γύρω από τα esports, ανάμεσα σε Ευρώπη και Αμερική;

Νομίζω έχει να κάνει καθαρά με το lifestyle και όχι κάτι παιχτικό. Στην Ευρώπη κάθε χώρα έχει και διαφορετική νοοτροπία, ενώ εδώ είναι πιο εύκολο να ανταπεξέλθεις στους παίχτες μιας και είναι 3/5 Αμερικάνοι κάτοικοι οπότε η προσαρμογή είναι πολύ πιο εύκολη. Κάτι σημαντικό επίσης είναι το πόσο πιστεύουν στην εφαρμογή πλάνων με νεαρούς παίχτες χωρίς να τους δημιουργούν πίεση για το αποτέλεσμα σε σχέση με την Ευρώπη. Πιστεύω αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε πολλά νεαρά ταλέντα μετά από ένα χρόνο να αλλάζονται από τις ομάδες ή να εμφανίζουν φαινόμενα burnout από τον πρώτο κιόλας χρόνο τους στην σκηνή.

  • Τι θα συμβούλευες ένα νέο παιδί, που θέλει να ξεκινήσει με το coaching;

Θεωρώ κάποιος για να γίνει προπονητής στην αρχή, θα πρέπει να τσεκάρει αν είναι ικανός να προπονήσει τον ίδιο του τον εαυτό. Τι εννοώ με αυτό; Αν δεν τα έχεις καλά με τον ίδιο σου τον εαυτό, δεν υπάρχει περίπτωση να δημιουργήσεις ένα παραγωγικό περιβάλλον εντός της ομάδας σου. Μετά από αυτά, τα πρώτα προτερήματα που θα πρέπει να έχει ένας προπονητής για εμένα, είναι υπομονή, διαύγεια, οργάνωση και σκληρή δουλειά. Υπομονή γιατί κάποιες ιδέες που έχει στο μυαλό του δεν θα είναι έτσι όπως τις θέλει όταν θα πρέπει να τις υλοποιήσει (από την ομάδα που θα προπονήσει, στον μισθό που θα λάβει, στο in game plan που έχει κατά νου, στην εκτέλεση αυτού από την ομάδα του). Διαύγεια, προκειμένου να βλέπει την μεγάλη εικόνα της ομάδας παιχτικά αλλά και σε ατομικό επίπεδο λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα συναισθήματα των παιχτών. Οργάνωση ο ίδιος, προκειμένου να βάλει σε οργάνωση τους παίχτες και το πλάνο που θέλει. Σκληρή δουλειά προκειμένου να προσαρμόζεται σε οποιαδήποτε πτυχή του παιχνιδιού και χαρακτήρα των παιχτών. Ο προπονητής δεν είναι ντε και καλά ο μέγας γκουρού του LoL, αλλά κάποιες φορές είναι ο λόγος που ένας παίχτης ανακαλύπτει κάτι καλό στον τρόπο του παιχνιδιού του.

  • Είσαι ο πρώτος Έλληνας προπονητής, που έφτασε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Πώς ήταν για εσένα αυτή η εμπειρία;

Ένιωσα ιδιαίτερη χαρά και τιμή να βρίσκομαι εκεί με τους καλύτερους προπονητές στον κόσμο. Όταν έφυγα από την Ελλάδα, στόχος μου ήταν πάντα να προκαλώ περισσότερο τον εαυτό μου πάνω στο αντικείμενο που ασχολούμουν, οπότε το να βρίσκομαι στο παγκόσμιο ήταν ένας μεγάλος προσωπικός στόχος, που ευελπιστώ στο μέλλον να ξαναπετύχω.

  • Φέτος σε βρίσκουμε στην Dignitas. Πώς είναι το κλίμα στην ομάδα; Δυσκολεύτηκες να προσαρμοστείς;

Κατά την διάρκεια του off season, είχα καθίσει και με προσοχή σχεδίασα ένα ρόστερ, που οι χαρακτήρες και το ταλέντο τους, θα ήταν αρκετό για να δημιουργήσουν ένα φιλικό και γόνιμο εργασιακό περιβάλλον. Με το που έφτασα εδώ από τις πρώτες μέρες κιόλας ένιωσα πολύ άνετα και με τους παίχτες αλλά και με το προσωπικό της ομάδας. Έχουμε μια ατμόσφαιρα αδελφότητας μεταξύ μας, υπό την καθοδήγηση ενός κοινού στόχου και αυτός είναι ο λόγος που οποιοδήποτε νέο μέλος έρχεται μαζί μας, παίζει πολύ γρήγορα στο 100% του, μιας και προσπαθούμε όλοι να προωθήσουμε τις δυνατότητες του καθενός μέσα στο παιχνίδι αλλά και στο χώρο εργασίας μας.

via Dignitas
 
  • Το κοινό λέει LEC>LCS. Εσύ;

Μέχρι και πέρυσι θα συμφωνούσα μαζί τους. Φέτος πιστεύω, πολλές ομάδες εδώ στην Αμερική έχουν βάλει άτομα που ξέρουν πως να δημιουργήσουν ομάδες και να καλλιεργήσουν ταλέντα, οπότε πιστεύω αυτή η διαφορά μεταξύ των δύο regions κλείνει σιγά σιγά. Ακόμα πιστεύω ότι η Ευρώπη έχει μεγαλύτερο talent pool, αλλά και η Αμερική έχω αρχίσει να πιστεύω ότι εκτιμά όλο και περισσότερο το ταλέντο που μπορεί να βρει εντός και εκτός Ευρώπης + αμερικάνικου ταλέντου. Συνδύασε αυτό με ικανά προπονητικά teams που φέρνουν οι οργανισμοί, πιστεύω ότι σύντομα οι τοπ ομάδες θα είναι στο ίδιο επίπεδο.

  • Comp,Pretty,Labrov,Mersa είναι μερικοί από τους παίκτες που έχουν ξεχωρίσει και έχουν φύγει στο εξωτερικό. Τι έκαναν διαφορετικό σε σχέση με άλλους παίκτες που έχουμε δει στην ελληνική σκηνή του League of Legends;

Είχαν ταλέντο και δεν σταμάτησαν στιγμή να το καλλιεργούν περισσότερo. Έβαζαν στόχους και δεν σταματούσαν σε τίποτα μέχρι να τους πετύχουν. Όταν τους έδιναν λίγα ήθελαν περισσότερα και αυτή είναι η ώθηση που χρειάζεται κάποιος για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Είχα την χαρά να μιλήσω και με τους 4 στο παρελθόν και το πνεύμα ανταγωνισμού τους, το πόσο σοβαρά λάμβαναν το feedback και πως έβλεπαν το παιχνίδι τους, έχει φτάσει σε αυτό το σημείο και πιστεύω ότι θα δούμε ακόμα περισσότερα από αυτούς.

  • Ως προπονητής, τι θα συμβούλευες έναν νέο παίκτη που θέλει να το κυνηγήσει και να διαπρέψει στο παιχνίδι;

Το πρώτο πράγμα που θα συμβούλευα, είναι σε πρώτη φάση να κοιτάξει πόσο σοβαρά μπορεί να πάρει το παιχνίδι. Αν κάποιος ξεκινήσει σκεπτόμενος «θα παίξω LoL για να βγάλω λεφτά» δεν θα φτάσει πολύ μακριά. Ο στόχος του θα πρέπει να είναι καθαρά στο αγωνιστικό κομμάτι και το πόσο καλά μπορεί  να παίξει. Μόλις βρει σταθερότητα στο παιχνίδι του, θα πρέπει να δει πόσο ομαδικός μπορεί να είναι. Μόλις έχει αυτά τα δύο, μπορεί να κοιτάξει επαγγελματικά και να σκέφτεται λεφτά και τέτοια. Σε πρώτη φάση το ξεκινάς σαν χόμπι και μετά θα το κάνεις δουλειά. Αν το σκεφτείς ότι όταν παίζεις δουλεύεις, τότε πολύ σύντομα θα καείς και δεν θα έχεις όρεξη για το παιχνίδι. Φυσικά για να φτάσεις στο σημείο να είσαι καλός ατομικά αυτό σημαίνει πολλές ώρες παιχνιδιού, να κατανοείς τον ρόλο σου μέσα στο παιχνίδι, να βλέπεις VODs από άλλους pro στον ρόλο σου και να προσπαθείς να καταλάβεις το τι κάνουν και αν το κάνουν καλά ή πως μπορείς να το εισάγεις στον τρόπο παιχνιδιού σου, αυτό που βλέπεις και να προσπαθείς να έρθεις σε επαφή με άτομα του χώρου, είτε παίχτες είτε προπονητές προκειμένου να προσπαθήσεις να μάθεις κατά κάποιο τρόπο μέσα από την εμπειρία τους. Αυτά τα βήματα είναι μια καλή αρχή για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί πιο σοβαρά με την σκηνή.

  • Αν σήμερα δίναμε βραβεία για τον καλύτερο παίχτη όλων των εποχών, σε κάθε lane, ποιους θα διάλεγες;

Αυτό πιστεύω αλλάζει ανά την κατάσταση του παιχνιδιού. Για μένα ο καλύτερος παίχτης είναι αυτός που προσαρμόζεται το καλύτερο σε οποιοδήποτε περιβάλλον και meta. Οπότε η επιλογή μου θα ήταν. Top Smeb, Jungle Clearlove, Mid Faker, ADC Uzi, Support Mata. TOP5 to watch TOP TheShy, Jungle Canyon, Mid Knight, Adc Gumayushi (Viper), Support Meiko.

  • Ποια είναι μέχρι τώρα, η καλύτερη στιγμή της καριέρας σου;

Θεωρώ την ημέρα που κέρδισα στο Βιετνάμ το rift rivals με τους Royal Bandits. Ακόμα και σήμερα μου λείπει εκείνο το ρόστερ και θα έδινα τα πάντα να γυρίσω πίσω τον χρόνο και να δώσω το 200% μου, ώστε εκείνη η ομάδα να διακριθεί ακόμα περισσότερο. Σήμερα 3/7 είναι στους 100T, 1/7 BDS, 1/7 Dignitas, 1/7 G2 και ένας σταμάτησε. Εκείνη η ομάδα δεν ήταν απλά ταλαντούχα αλλά είχε και την πιο υπέροχη ατμόσφαιρα που έχω ζήσει μέχρι σήμερα σε όλη μου τη ζωή. Οι μέρες μου με εκείνη την ομάδα είναι η καλύτερη μου ανάμνηση.

  • Τι πρέπει να περιμένουμε από την Dignitas αυτή την season;

Εκρηκτικό παιχνίδι. Είμαστε εδώ για να παίξουμε το παιχνίδι μας, χωρίς δισταγμούς και χωρίς να μετανιώσουμε για τίποτα.  Όλοι μας θεωρούν την χειρότερη ομάδα στο πρωτάθλημα αλλά πολλές φορές έχω βρεθεί σε αυτή την θέση και έφτασα μέχρι και να κερδίσω όλη τη σεζόν. Το underdog του ΝΑ φέτος είναι εδώ για να προκαλέσει μεγάλες ζημιές.

Πρόκειται για αυτές τις συνεντεύξεις, που είναι σεμινάρια και πάντα κάτι έχεις να πάρεις. Τον Ηλία τον γνωρίζω χρόνια και είναι από τα παιδιά, που βάζουν στόχους, μελετούν, δουλεύουν σκληρά και πετυχαίνουν. Στην χώρα μας έχουμε αρκετούς σαν τον Ηλία, που απλά περιμένουν μία ευκαιρία, όπως έδωσαν κάποτε σε εκείνον οι Instinct. Δώστε λοιπόν ευκαιρίες στα ταλέντα μας!

 

Σχόλια

σχολιάστε

"Leaders instill in their people a hope for success and a belief in themselves. Positive leaders empower people to accomplish their goals"

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *