Review- Elex

  • Story
  • Gameplay
  • Graphic Design & Sound
  • Fun & Impact

Developer: Piranha Bytes

Publisher: THQ Nordic

Consoles: Pc, Xbox One, Ps4

Release Date: 17/10/17

Reviewed on Pc


Η Piranha bytes έχει μία παράδοση σε action RPGs, γεμάτα με πολύπλοκα συστήματα και πλούσιο roleplay. Το πρόσφατο πόνημα της εταιρείας (γνωστής για τα Gothic και Risen),Elex, δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.


Story

Η πλοκή του Elex τοποθετείται σε ένα μεταποκαλυπτικό σύμπαν, όπου η πτώση ενός μετεωρίτη δίνει γένεση σε μία νέα μορφή ενέργειας, Elex. Ύστερα από ένα εισαγωγικό cutscene, που παρουσιάζει τα 4, αντιμαχόμενα για τη χρήση του Elex, faction ο παίκτης συστήνεται στον πρωταγωνιστή. Ο Commander Jax, μέλος των Alb, αφυπνίζεται ύστερα από μία αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας, πυροδοτώντας τον κύριο κινητήρα της πλοκής, εκδίκηση.



Η δράση ακολουθεί την προσπάθεια επανένταξης του Jax, μιας και οι Albs είναι τεχνικά ναρκομανείς χρησιμοποιώντας το Elex για να ενισχύσουν τις ικανότητες τους. Για το σκοπό αυτό η συνεργασία με κάποιο faction αποτελεί μονόδρομος. Τα Factions είναι από τις ωραίες πινελιές του Elex, αν και δανείζονται στοιχεία από άλλους τίτλους όπως Fallout, με τους Clerics να είναι μία εναλλακτική Brotherhood of Steel. Κάθε Faction φέρει ένα δικό του plotline και εν καιρώ έρχεται σε σύγκρουση (ή συνεργασία) με τα υπόλοιπα. Η φροντίδα στον εμπλουτισμό κάθε φατρίας, με πλούσιο backstory και lore, έκανε τη γνωριμία με την καθεμία ιδιαίτερη.



 


 


Η κεντρική πλοκή πλέκεται με τις φατρίες με ένα οργανικό τρόπο, που παρέχει τη σωστή δοσολογία ενδιαφέροντος. Αλλά οι πιο αξιομνημόνευτες στιγμές προέρχονται από sidequest που εδραιώνουν το σύμπαν του Elex. Quest από companions, παρόμοια με κάτι που θα έβλεπε κανείς στο Fallout: New Vegas, είναι από τα πιο αξιομνημόνευτα του παιχνιδιού.



Το μόνο παράπονο που είχα ήταν οι χαρακτήρες. Με εξαίρεση τους companions, δεν υπήρχε κάποιος καλογραμμένος χαρακτήρας, πέραν ίσως του κύριου ανταγωνιστή. Συνήγορος σε αυτό το πρόβλημα είναι και ο τεχνικός τομέας τον οποίο θα αναλύσω παρακάτω.


Gameplay


Το gameplay στα παιχνίδια της Pirahna Bytes ήταν πάντα θέμα γούστου. Προσωπικά δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα φιλικό στο μάτι ή την αίσθηση χειρισμού και το Elex δεν αποτελεί εξαίρεση. Αν και οι επιλογές οπλισμού φέρουν μία σχετική ποικιλία, αυτή είναι ελαφρώς πλασματική. Όπλα με ίδιους τρόπους χρήσεις, παρόμοια animations, κάνουν την αναβάθμιση σε καλύτερο gear θέμα νούμερων και τίποτα παραπάνω. Αν και το βαρύ πυροβολικό, που κάνει την εμφάνιση του στο τέλος του παιχνιδιού, σπάει την μονοτονία, δεν εξιλεώνει την μετριότατη πορεία προς αυτό.


 



Ένα δεύτερο mechanic που αργεί να εμφανιστεί είναι η μαγεία. Με την είσοδο σε μία φατρία ξεκλειδώνεται η δυνατότητα του spellcasting καθώς και η παραπέρα αναβάθμιση τους. Είναι περίεργο να βλέπεις ένα άχρηστο mana bar για 20 ώρες και να αναρωτιέσαι τι πάει στραβά στη ζωή σου. Γενικότερα το Elex εμφανίζει μία διόλου φιλική εισαγωγή, η οποία διαρκεί πολύ και είναι πασπαλισμένη με one-shots.




Αλλά ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για τους εχθρούς του Elex και το combat system. Οι εχθροί διογκώνουν την κακή αίσθηση του χειρισμού, ιδίως των melee όπλων. Γρήγορα animations, επιθέσεις χωρίς προειδοποίηση και ένα αδέξιο stamina system είναι μόνο μερικές από τις πηγές σύγχυσης.  Με το stamina system να καταστρέφει τα encounters με τέρατα, η χρήση ranged weapons συνιστάται. Η χρήση secondary fire δίνει κάποια μορφή crowd control αλλά δεν προσφέρει πολλά. Δυστυχώς οι μεγαλύτερες μου επιτυχίες βασίζονταν στο ξεγέλασμα του AI και σε RNG εις βάρος του εχθρού. Αν και, παρότι λιγοστές, υπήρχαν στιγμές που τα συστήματα του Elex συνεργάζονταν αρμονικά μεταξύ τους.




Στον αντίποδα, η εξερεύνηση είναι από τις πιο όμορφες εμπειρίες των τελευταίων χρόνων. Είναι αξιέπαινο να κατορθώνεις να σταθείς επάξια έναντι σε τίτλους όπως το Witcher 3 στον τομέα του open world exploration. Ο κόσμος φέρει ένα λαβυρινθώδες design που κάνει χρήση κάθε άξονα. Υπάρχει μία ιδιαίτερη αίσθηση ύψους και βάθους, με χαμηλές κοιλάδες και φαραγγια να διαδέχονται αρμόνικα οροσειρές και λόφους. Για να αντεπεξέλθει σε αυτό το design ο παίκτης έχει στη διάθεση του ένα jetpack. Κατορθώνοντας να δώσει στο Elex μία μοναδική ταυτότητα εξερεύνησης, απαλλαγμένης από loading screens.


 

 

 


Graphic and Sound Design

Μισό να βρω έναν ωραίο τρόπο να μεταβώ στον τεχνικό τομέα… τον μισώ. Όχι γιατί είναι μέτριος και άχαρος, αλλά γιατί κατορθώνει να πληγώνει τους τομείς που δουλεύουν υπερ του Elex. Άσχημα και επαναχρησιμοποιούμενα μοντέλα χαρακτήρων αποτυγχάνουν να δώσουν ταυτότητα σε σημαντικούς χαρακτήρες. Διάλογοι με αναιμικά animations, στερούνται βαρύτητας και το lip sync δεν αποτέλεσε ούτε σκέψη στο development. Σίγουρα θα φανώ υπερβολικός, αλλά τα άνωθεν είναι κύρια συστατικά, για το immersion ενός παίκτη σε ένα RPG.

 

 

Στον ηχητικό τομέα εντοπίζεται παρόμοια εικόνα. Μέτριο voice talent που συνηγορεί στην έλλειψη αξιομνημόνευτων χαρακτήρων και sound effects που δε φέρουν τη βαρύτητα που τους αρμόζει. Με το ζόρι ξεχωρίζει κανείς διαφορές μεταξύ blunt και slash weapon καθώς τα sound effects είναι σχεδόν όμοια. Τα laser rifles φέρουν τα αναμενόμενα sound effects και η αίσθηση που αφήνουν είναι διόλου απολαυστική μιας και παρομοιάζουν χτύπημα σε τοίχο. Ξεχωριστή φροντίδα είχαν τα εκρηκτικά, τα οποία είχαν πράγματι την ηχητική δύναμη που τους αξίζει.

 

 

 

Νομίζω πως ο όγκος εικόνων, που τράβηξα κατά τη διαμονή μου στο Elex προδίδουν το πόσο μου άρεσε. Η προσοχή στη λεπτομέρεια όσον αφορά την κατασκευή του κόσμου είναι ορατή και στην ποιότητα των textures. Η Piranha Bytes έδωσε πραγματική προσοχή, στην αίσθηση που αφήνει ο κόσμος της, και τομέας των γραφικών δεν ξεφεύγει αυτής της προσοχής. Επίσης θέλω να επαινέσω και τον φωτισμό και τη φροντίδα στο ομαλό day-night cycle. Εκπληκτική δουλειά από κάθε όψη.

Fun and Impact

Η κύρια πηγή διασκέδασης του Elex ήταν τα roleplay στοιχεία του και η εξερεύνηση(Jetpacks dude!). Αν και απουσιάζει ένα character creation system, κάτι που πληγώνει πάντα την εμπειρία ενός RPG, ο Jax προσφέρει μία ενδιαφέρουσα οπτική στο σύμπαν του(ίσως και γιατί το voiceacting του είναι το μόνο αξιόλογο). Οι επιλογές είναι φαινομενικά ατελείωτες, μία διαμάχη μπορεί να λάβει πολλαπλές εκβάσεις, και πρόσωπα μπορούν να διαδεχθούν θρόνους με τη θέληση του παίκτη. Μέσα σε όλα αυτά είναι τοποθετημένο ένα πλούσιο skill check system που εντείνει το roleplay στοιχείο με όλους τους σωστούς τρόπους. Νομίζω δεν υπερβάλλω άμα δηλώσω πως το Elex είναι μία από τις πιο διασκεδαστικές Action RPG εμπειρίες που είχα τα τελευταία χρόνια(με έμφαση στο roleplay στοιχείο πάντα).

 

 

 

Το Elex είναι μία παράδοξη εμπειρία. Όπως προανέφερα, φέρει μία επίπονα μεγάλη εισαγωγή, η οποία σε συνδυασμό με το αδύναμο combat system το κάνει άμεσα απωθητικό. Ένα φρέσκο ρεύμα ανανέωσης έρχεται μόλις διαλέξει ο παίκτης ένα faction, αλλά αυτή η «έρευνα αγοράς» μπορεί να διαρκέσει πολλές ώρες. Αυτό πληγώνει το replayability, έναν πυλώνα πάνω στον οποίο πατάει το Elex για να αφήσει το στίγμα του.

The Good…

  • Πλούσιο σύμπαν με ωραίο lore

  • Άρτιο roleplay στοιχείο, με μπόλικο χώρο για replayability

  • Εκπληκτικό world design και εξερεύνηση (Jetpacks dude!!)

 

…The Bad…

  • Φτωχός τεχνικός τομέας με εξαίρεση τα περιβάλλοντα

  • Μέτριο combat system

  • Αδιάφοροι χαρακτήρες

  • Πολύ αργή αρχή

 

… and the Verdict

Θα μπορούσε να πει κανείς πως το Elex χαρακτηρίζεται από μία αξιαγάπητη ακαταστασία. Έχει πλούσια RPG στοιχεία σε μια εποχή που σπανίζουν (Γκουχ Fallout 4 γκουχ) αλλά βασανίζεται από τη δυσκολία της εταιρείας να αναπτύξει ένα ικανοποιητικό σύστημα μάχης. Με τον τεχνικό τομέα να σφραγίζει τη θέση του χαμηλότερα από το ύψος που θα μπορούσε να αγγίξει η φιλοδοξία της Piranha Bytes. Αν και μία ευχάριστη εξέλιξη από την κουραστική σειρά Risen, το Elex φέρει ακόμα σημάδια προχειρότητας. Και σε τιμή των 50€ θα μου ήταν δύσκολο να προτείνω μία τέτοια αγορά. Αλλά είναι σίγουρα μία άξια προσθήκη στη συλλογή ενός RPG fan σε κάποια προσφορά μελλοντικά.

 

 

 

 

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Σχόλια

σχολιάστε

Γεννημένος το 92'. Λάτρης των videogames με μία ιδιαίτερη συμπάθεια για τα stealth games. Γίνεται λίγο περισσότερο κυνικός με κάθε στραβοπάτημα της βιομηχανίας. Αν γνωρίζεις(και εκτιμάς) τα Legacy of Kain, Metal Gear Solid, Thief και Shadow of the Colossus, σε συμπαθεί λίγο παραπάνω.

SHARE THE LOVE

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Evolution Radio