Review: Dishonored: Death of the Outsider

  • Plot
  • Game Design & Level Design
  • Fun & Replayability

Publisher: Bethesda

Developer: Arkane Studios

Release Date: 15/9/17

Reviewed on: PC

 

 

 

Το Dishonored 2 ήταν μία από τις πιο εύθυμες εμπειρίες του 2016 για μένα. Κάτι που δεν ίσχυε για μεγάλο μέρος του community. Για όσους δεν γνωρίζουν το Dishonored 2 είχε ένα από τα πιο καταστροφικά releases, ιδίως στο PC. Η Arkane Studios με κάθε τίτλο της πειραματίζεται ολοένα και περισσότερο με το genre των immersive sim. Και παρόλο που το Dishonored 2 δεν έκανε ιδιαίτερα θαρραλέα βήματα για το franchise, είχε όλα τα απαραίτητα συστατικά ενός καλού sequel.

Χωμένο στο πιο κωμικοτραγικά ονομαζόμενο E3 presentation, ήταν το trailer του Death of the Outsider. Μία ανακοίνωση που με άφησε, προβληματισμένο πλην ενθουσιασμένο. Για 2 λόγους κυρίως, πόσο σοφή είναι η παραγωγή ενός DLC σε έναν τίτλο, που έλαβε τόσο αρνητική ανταπόκριση, και, μήπως το Dishonored παραδέχεται το «θάνατο» του ως franchise(χε χε χε). Το πρώτο σκέλος ανησυχίας έφυγε γρήγορα, με την Arkane να ακολουθεί τη μόδα των stand alone expansion. Το δεύτερο, όμως μπορούσα να το απαντήσω, μόνο παίζοντας το Dishonored: Death of the Outsider.

Το εν λόγω expansion θα μπορούσε να περιγραφεί ως ένα αντιπροσωπευτικό «σφηνάκι» του franchise, γεμάτο καλές ιδέες και κακές αποφάσεις.


 Plot

Νομίζω η φράση «χαμένος στη μετάφραση» θα μπορούσε να περιγράψει την πλοκή σε κάθε Dishonored. Η Arkane δυσκολευόταν πάντα να παντρέψει το πλούσιο lore του franchise της με μία ενδιαφέρουσα αφήγηση. Κάτι αντιφατικό με την ιδέα, που πρεσβεύουν τα immersive sims, τα οποία συνήθως παινεύονται για πολύπλοκες πλοκές (βλέπε System Shock, Deus Ex).

To Death of the Outsider εμφανίζει ασυνέχειες στο ρυθμό των δρώμενων. Ύστερα από μία απογοητευτική εισαγωγή, η Billie τοποθετείται στο μονοπάτι δολοφονίας του Outsider. Σε αυτό το σημείο έγκειται και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον της πλοκής. Η έρευνα αιρέσεων και της προέλευσης του Outsider είναι τα κύρια σημεία που κινούν την περιέργεια του παίκτη.

Δυστυχώς το Death of the Outsider αποτυγχάνει να έχει κάποιο ικανοποιητικό φινάλε. Σίγουρα αφήνει το σύμπαν του franchise αλλαγμένο, αλλά δεν κατορθώνει να περάσει τη βαρύτητα αυτής της αλλαγής. Το χειρότερο για μένα είναι πως δρώμενα, που ως fan, περίμενα να είναι πιο καλογραμμένα, βρίσκονταν στην άλλη άκρη του φάσματος. Η διάσωση του Daud, η τελική αναμέτρηση με τον Outsider, όλα είναι γραμμένα με έναν αδιάφορο, και μερικές φορές κωμικοτραγικό, τρόπο.

 

Αν και ομολογουμένως το κρεσέντο του Death of the Outsider δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου. Δεν μπορώ να μην παραδεχτώ πως υπάρχουν κάποια στοιχεία, που θα κάνουν fan της σειράς χαρούμενους. Δυστυχώς όμως δεν μπορώ να αναφερθώ σε αυτά περαιτέρω χωρίς κάποιο spoiler, αλλά υπάρχουν εκεί.


Game Design & Level Design

Είναι αξιοθαύμαστο το πως η Arkane Studios έχει καταφέρει να τροποποιήσει την ιδιότητα Blink, 3 φορές έως τώρα, κάνοντας τη να φαντάζει τόσο διαφορετική και ταυτοχρόνως γνώριμη. Η Billie διαθέτει ένα περιορισμένο ρεπερτόριο ικανοτήτων, σε σχέση με τους Corvo και Emily, με τις δυνάμεις της να αριθμούν στις 3. Αν και εκ πρώτης όψεως περιοριστικό, το νέο σετ δυνάμεων έκανε το stealth κομμάτι του Death of the Outsider, από τα πιο απολαυστικά της σειράς. Μικρή φαρέτρα δυνάμεων σημαίνει περισσότερος χρόνος αφιερωμένος σε σχεδιασμό και ιδιαίτερη σκέψη στη χρήση gadgets.

 

Κύριος πρωταγωνιστής είναι η συνεργατική σχέση των δυνάμεων Displace και Foresight, με το δεύτερο να αποτελεί έναν τρόπο ανίχνευσης και εύρεσης αντικειμένων. Ο χρόνος παγώνει με την Billie να υφίσταται μία out-of-body experience, που της επιτρέπει να περιηγείται στο χώρο, ελεύθερα. Πέρα από την ευχάριστη χρήση και όμορφη, θεματική πινελιά η κύρια δυνατότητα του Foresight, είναι ότι μαρκάρει μια θέση για το Displace. Για να γίνω πιο σαφής, το Displace είναι ένα Blink που πραγματοποιείται σε 2 βήματα. Πρώτα ο παίκτης διαλέγει μία θέσης αφήνοντας ένα είδωλο της Billie και επιβεβαιώνει όποτε επιθυμεί την μεταφορά στην εν λόγω θέση. Η συνεργασία των δύο επιτρέπει έναν εθιστικό σχεδιασμό, με τον παίκτη να αιωρείται μέσα στα level και να διαλέγει σημεία δράσης.

Χωρίς όμως ένα ικανό AI για αντίπαλο, όλα αυτά τα εργαλεία θα έχαναν την αναγκαιότητα τους. Με χαρά μπορώ να δηλώσω πως το Death of the Outsider, έχει το καλύτερο AI της σειράς έως τώρα. Φρουροί που συνεργάζονται να μπλοκάρουν εξόδους, κτίρια και κυνηγάνε την Billie για μεγάλες αποστάσεις μέχρι να παραιτηθούν. Εντύπωση μου έκανε και η συμπεριφορά των εχθρών στη μάχη, με προσποιήσεις και ελιγμούς προσέθεσαν μία επιπλέον δόση πρόκλησης. Όλα αυτά βέβαια αξίζει να σημειωθεί πως παρατηρήθηκαν στα επίπεδα δυσκολίας, Hard και Very Hard.

 

 

 

Το level design για ακόμη μία φορά είναι άριστο. Δεν περίμενα κάτι λιγότερα από τα χέρια της Arkane Studios, ζωντανοί χώροι που σφύζουν ζωή και αποζητούν εξερεύνηση. Από σοκάκια, διαμερίσματα μέχρι τα παγωμένα σπλάχνα του Void, η χρωματική παλέτα αλλάζει συνεχώς, προσφέροντας ενδιαφέροντα οπτικά ερεθίσματα.

Πέραν της τήρησης του Steampunk theme και της γενικότερης αισθητικής του franchise, το level design φέρει παρόμοια επίπεδα φροντίδας όσον αφορά τη διάρθρωση. Στην πλειονότητα τους, κάθε επίπεδο «ρέει σωστά», προσφέροντας πλειάδα μεθόδων για την ολοκλήρωση των objectives. Collectibles-ψίχουλα και τα πρωτοεμφανιζόμενα contracts αποτελούν ένα ικανοποιητικό δέλεαρ για να παρεκτραπεί κανείς από τον κεντρικό δρόμο. Μία ευχάριστη αλλαγή, ήταν αυτή των bonecharms σε κύρια μέθοδο τροποποίησης των δυνάμεων της Billie τα έκανε πολύτιμο collectible εν αντίθεσή με τα προηγούμενα Dishonored.


Fun & Replayability

Νομίζω είναι προφανές, από την ανάλυση μου παραπάνω, ότι απόλαυσα τη μικρή διαμονή μου στην Karnaca. Το Death of the Outsider, χρησιμοποιεί όλα τα στοιχεία που κάνουν το franchise πετυχημένο και πειραματίζεται με τη συνταγή του με διασκεδαστικά αποτελέσματα. Η έλλειψη προβλημάτων στην απόδοση, σε αντίθεση με το Dishonored 2 συνηγορεί σε αυτή την ευχάριστη εμπειρία. Η επανάχρηση στοιχείων, από το Dishonored 2, όπως animations, μεγαλύτερο ποσοστό του soundtrack, και ένα ολόκληρο level θα ήταν ένα μεγάλο μείον. Αλλά το Death of the Outsider κατορθώνει να σταθεί μόνο του ως ένα entry στο franchise και όχι απλά ως ένα Dishonored 2,5.

 

Μου πήρε 10 ώρες να ολοκληρώσω το Death of the Outsider (στο επίπεδο δυσκολίας Hard), ύστερα από ένα σχετικά ενδελεχές playthrough. Το Chaos system για πρώτη φορά απουσιάζει, με αποτέλεσμα να μην ενθαρρύνεται κάποιο playstyle για εναλλακτικά τέλη. Προσωπικά μου άρεσε αυτή η αλλαγή, διότι το replayability δεν πηγάζει από τον εξαναγκασμό του παίκτη να υιοθετήσει ένα playstyle, αλλά από το φανταστικό level design. Το παιχνίδι «βαθμολογεί» την επίδοση ούτως ή άλλως και οι αποφάσεις του παίκτη έχουν επιδράσεις χωρίς κάποια αόρατο karma system. Είναι η λογική παλιών games, όπως Thief, που αγαπώ

«Αν θες να παίξεις με ένα συγκεκριμένο τρόπο, κάνε το γιατί απλά το θες, και όχι γιατί ένα σύστημα-μαμπούλας σε κρίνει».

 

Το μοναδικό στραβοπάτημα του Death of the Outsider, στον τομέα replayability, είναι το Original game+.  Στο εν λόγω mode μπορεί κανείς να παίξει το Death of the Outsider με ένα set δυνάμεων από το Dishonored 2. Αυτός είναι και ο κύριος πυλώνας replayability στο μυαλό της Arkane, μιας και κάνει την εμφάνιση του μετά το πρώτο playthrough. Ύστερα από λίγα λεπτά στο 2ο κεφάλαιο ήξερα πως ήθελα πίσω τις δυνάμεις της Billie και πως δεν μου έλειπε καθόλου το Blink

 

Νομίζω μία σοφότερη απόφαση θα ήταν το «ξεκλείδωμα» ενός save file στο Dishonored 2 για την Billie. Θα υπήρχε χώρος για περαιτέρω πειραματισμό με τις δυνάμεις της σε ένα μεγαλύτερο και ευρύτερο campaign. Αλλά με το Death of the Outsider να είναι stand alone μάλλον δε θα δούμε ποτέ κάτι τέτοιο, και είναι κρίμα.


The Good…

  • Φανταστικό level design με επίπεδα, γεμάτα replayability

  • Νέο σετ δυνάμεων και gadgets κάνουν την Billie μία ηχηρή προσθήκη στους πρωταγωνιστές του franchise

  • Εντυπωσιακή χρήση της χρωματική παλέτας δίνει ένα φρέσκο look στην Karnaca

…The Bad…

  • Η πλοκή αποτυγχάνει να έχει κάποιο ιδιαίτερο αντίκτυπο

  • Το Orginal game+ δεν προσφέρει κίνητρο για πολλαπλές επισκέψεις

 

… And the Verdict.

Το Death of the Outsider είναι μία άξια, για το franchise, stand-alone εμπειρία. Με την τιμή στα 30€ δυσκολεύομαι να προτείνω τον εν λόγω τίτλο σε μη fan της σειράς, και μαζί με τη γενναιόδωρη χρήση assets από Dishonored 2 η τιμή δυσκολεύει περισσότερο την πρόταση. Από την άλλη fan της σειράς θα βρουν πολλά να αγαπήσουν σε αυτό το expansion, από game desing αποφάσεις έως κάποιες όμορφες πινελιές στην πλοκή. Το level design της Arkane ξεφεύγει με κάθε game που κυκλοφορεί, και το Death of the Outsider δεν αποτελεί εξαίρεση. Θα ήθελα όμως, όπως προανέφερα, με τη μορφή patch να δω την Billie στο Dishonored 2, καθώς το Death of the Outsider με άφησε να διψάω για περισσότερο πειραματισμό.


 

 

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Σχόλια

σχολιάστε

Γεννημένος το 92'. Λάτρης των videogames με μία ιδιαίτερη συμπάθεια για τα stealth games. Γίνεται λίγο περισσότερο κυνικός με κάθε στραβοπάτημα της βιομηχανίας. Αν γνωρίζεις(και εκτιμάς) τα Legacy of Kain, Metal Gear Solid, Thief και Shadow of the Colossus, σε συμπαθεί λίγο παραπάνω.

SHARE THE LOVE

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Evolution Radio