PC Review – Seven: The Days Long Gone

Το Seven: The Days Long Gone είναι ένα Sci-Fi Fantasy Isometric RPG και είναι φτιαγμένο από τους IMGN.PRO & Fool’s Theory. Το studio Fool’s Theory αποτελείτε από πρώην developers της CD Project Red, καθώς και από άλλους «τεχνίτες» του χώρου, που έχουν συμμετέχει σε παιχνίδια όπως το Kholat. Κυκλοφορεί από την IMGN.PRO για PC και έχει φτιαχτεί σε Unreal Engine. Μπορείτε να το βρείτε στην πλατφόρμα του Steam. Η Standard Edition κοστίζει 29,99 ευρώ, ενώ η Digital Collector’s Edition κοστίζει 39,99 ευρώ.

Το Seven: The Days Long Gone είναι ένα Isometric RPG παιχνίδι, στο οποίο ο παίκτης μπορεί να εξερευνήσει τον sandbox κόσμο του Vetrall Empire σε ένα cyberpunk post-apocalyptic setting. Περικλείεται από μια αύρα η οποία φαίνεται να ξυπνάει κάτι γνώριμο. Δανείζετε στοιχεία από διάφορους άλλους τίτλους δημιουργώντας ένα απίστευτα ευχάριστο και διασκεδαστικό κλίμα, σε μία τεράστια ανάμιξη εμπειριών από διάφορα genres. Παίζοντας, μου ήρθαν οικίες «γεύσεις» σε πολλά κομμάτια του παιχνιδιού. Thief και Shadow Tactics στο gameplay, The Witcher όσων αφορά την ζωντάνια του κόσμου καθώς και οπτικοακουστικά ερεθίσματα τύπου Borderlands. Βέβαια το συνονθύλευμα των genres που συμβαίνει σε αυτό το παιχνίδι δεν μπορεί να περιγραφτεί με δύο ή τρεις αναφορές σε άλλους τίτλους. Περίμενα κάτι αρκετά διαφορετικό προτού ξεκινήσω να παίζω και οφείλω να ομολογήσω πως βρέθηκα προ εκπλήξεως καθώς εξερευνούσα όλο και περισσότερο στον κόσμο του Seven: The Days Long Gone. Θεωρώ πως είναι λίγο challenging και χαοτικό για όποιον δεν έχει ιδιαίτερη επαφή με τέτοιου είδους παιχνίδια αλλά είναι σίγουρο πως εν τέλει δεν θα απογοητεύσει σε καμία περίπτωση.

Η περιπέτεια μας βρίσκει χώρο σε ένα εντυπωσιακό σύμπαν, που βρίσκει τους ανθρώπους σε μια συνεχή μάχη με τους «δαίμονες». Μιλάμε για έναν κόσμο που η μαγεία είναι κάτι το φυσιολογικό και η τεχνολογία έχει προχωρήσει αρκετά. Ο Teriel είναι ένας «κλέφτης» και με την βοήθεια των τεχνολογικών αναβαθμίσεων που έχει υποστεί το σώμα του έχει καταφέρει να φτιάξει ένα όνομα μεταξύ των υπολοίπων του «επαγγέλματος». Το παιχνίδι ξεκινάει με τον πρωταγωνιστή μας, Teriel, να προσπαθεί να φέρει εις πέρας μια άκρως κακόφημη αποστολή με την βοήθεια του Vaetic. Ο Teriel έχει βάλει στο μάτι ένα αντικείμενο το οποίο κρύβει περισσότερα από όσα μπορεί να φανταστεί. Έναν δαίμονα που φαίνεται να παίζει καταλυτικό ρόλο στο υπόλοιπο παιχνίδι μιας και θα «εισβάλει» στο μυαλό του Teriel και θα τον κυριεύσει προκειμένου να τον εκμεταλλευτεί για την διεκπεραίωση μιας τεράστιας αποστολής. Μετά το «ατυχές» συμβάν, ο Teriel θα βρεθεί φυλακισμένος και καθόδων για το νησί Peh. Κάπως έτσι ξεκινάει η μάχη του Teriel εναντίον όλων όσων κρύβει το κακόφημο νησί και η αυτοκρατορία Vetrall.

Αν υπάρχει κάποιο μέρος το οποίο πρέπει να αποφύγει πάση θυσία, ο Master Thief Teriel, αυτό είναι το νησί-φυλακή Peh. Ο Teriel βρισκόταν σε μια τολμηρή επιχείρηση η οποία έχει πάρει μια ανεξήγητη τροπή. Ο Teriel, μετά από ένα περίεργο συμβάν, βρίσκει τον εαυτό του αλυσοδεμένο σε ένα αερόπλοιο, με κατεύθυνση το κακόφημο νησί. Τα πράγματα όμως γίνονται ακόμα χειρότερα όταν ο Teriel ανακαλύπτει πως υπάρχει ένας δαίμονας μέσα στο κεφάλι του που του ξεκαθαρίζει πως δεν πρόκειται να ξεφύγει, εκτός και αν κάνει ότι ακριβώς του πει.

«Why don’t you do your job, Vaetic, and let me do mine? I know what I’m doing.»
-Teriel

Η πλοκή του Seven: The Days Long Gone μου τράβηξε το ενδιαφέρον από τα πρώτα κιόλας λεπτά μέσα στο παιχνίδι. Η ατμόσφαιρα που επικρατούσε μου άρεσε πάρα πολύ διότι θεωρώ πως τέτοιο feeling και σε ένα τέτοιο setting, λείπει από τον χώρο. Δεν αντιμετώπισα ιδιαίτερα προβλήματα σε ολόκληρο το playthrough, αν και υπάρχουν ορισμένα (ελάχιστα ευτυχώς) θεματάκια. Αυτό που μου άφησε το Seven, και σε συνδυασμό με ένα πρόσφατο playthrough που έκανα στο Shadow Tactics, είναι μια λαχτάρα και προσμονή για περισσότερα Isometrics που δεν κρατούν από το χεράκι τους παίκτες. Ας δούμε όμως για ποιό λόγο το Seven: The Days Long Gone είναι ένα ακόμα διαμάντι που είχα την ευχαρίστηση να παίξω.

Στο Seven: The Days Long Gone μπορείτε να καταλάβετε από πολύ νωρίς πως το lore, που λειτουργεί ως βάση όσων πρόκειται να δείτε στο παιχνίδι, είναι πλούσιο και με αρκετό βάθος, χωρίς αυτό να κοστίζει στους υπόλοιπους τομείς του παιχνιδιού. Συμβαίνουν τόσα πολλά και παράλληλα πράγματα που είναι εύκολο να καταλάβουμε πως οι επιρροές από το The Witcher είναι έντονες. Χρειάζεται υπομονή και όρεξη για αρκετό διάβασμα προκειμένου να αρχίσετε να μπαίνετε στο κλίμα. Σε κάθε γωνιά του Peh υπάρχουν τόσα πολλά να κάνετε και να εξερευνήσετε, καθώς και αρκετές πληροφορίες σχετικά με αναπόσπαστα κομμάτια του παιχνιδιού όπως οι φατρίες που υπάρχουν στο Seven, Biomancers και Technomagi, και την επιρροή που έχουν στον κόσμο της αυτοκρατορίας Vetrall. Με το που πατήσει το πόδι του στο Peh, ο Teriel, καταλαβαίνετε άμεσα πως πρόκειται για ένα τελείως ελεύθερο περιβάλλον και σας δίνεται η δυνατότητα να κάνετε ότι θελήσετε, είτε αυτό είναι να δημιουργήσετε προβλήματα είτε απλά να εξερευνήσετε.

Αυτό που κάνει το Seven να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα παιχνίδια του είδους, είναι οτι δίνει τεράστια βάση στο Stealth κομμάτι του παραχωρώντας σας τεχνικές τις οποίες μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να επιτύχετε τους στόχους σας. Έχετε διαθέσιμη μια γκάμα από ικανότητες, αντικείμενα και επιλογές που βοηθούν την κατάσταση και χρειάζεται λίγο μελέτη του χώρου προτού προχωρήσετε παραπέρα. Αυτό επιτυγχάνετε με την βοήθεια του Sense Mode, μιας ικανότητας του Teriel λόγο της ενισχυμένης βιοτεχνολογίας που έχει προσθέσει στο σώμα του, το οποίο σας κάνει πιο εύκολο τον έλεγχο του περιβάλλοντος περιμετρικά από τον χαρακτήρα. Επίσης το Sense Mode αποκαλύπτει τυχών κρυφά αντικείμενα γύρο γύρο ή σας κάνει γνωστά κάποια σημεία τα οποία χρήζουν εξερεύνησης. Το σημαντικότερο που προσφέρει το Sense Mode είναι η δυνατότητα για fast forward. Το fast forward μπορεί να βοηθήσει στο να μάθετε πιο εύκολα την ρουτίνα ενός NPC. Επίσης λύνετε το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν κάποιοι που δεν έχουν τεράστια υπομονή να περιμένουν για την σωστή στιγμή. Το περιβάλλον του Seven είναι τρομερό με πολλές λεπτομέρειες σε ένα πάντρεμα φαντασίας και cyberpunk. Είναι αρκετά εύκολο να αλλάξετε δρόμο και στην πορεία να ξεφύγετε εντελώς από τον πρωταρχικό σας στόχο επειδή κάτι μπορεί να σας έχει κινήσει την περιέργεια και να νιώσετε την ανάγκη να το εξερευνήσετε περαιτέρω.

Αν και ο πρωτεύων -λίαν προτεινόμενος- τρόπος για να διεκπεραιώσετε τις αποστολές σας είναι το Stealth, αυτό δεν σημαίνει πως είναι και ο μόνος τρόπος να το κάνετε. Βέβαια, αν αποφασίσετε να κάνετε «φασαρίες» πρέπει να έχετε στο μυαλό σας πως τις περισσότερες φορές θα στριμωχτείτε άσχημα μιας και οι εχθροί στο παιχνίδι δεν είναι και οι ευκολότεροι αντίπαλοι που θα μπορούσαν να υπάρχουν χάρης στον εξοπλισμό τους και τον αριθμό τους. Οι μάχες σώμα με σώμα θα σας δυσκολέψουν για τα καλά, ειδικά αν πρόκειται να αντιμετωπίσετε περισσότερους από έναν αντιπάλους. Άρα θα πρέπει να αξιοποιήσετε όλα τα mechanics που σας προσφέρονται προκειμένου να επιβιώσετε και να αντεπεξέλθετε στις δυσκολίες των αποστολών σας. Έχετε την δυνατότητα να φορέσετε τις στολές των εχθρών, που σκοτώνετε, προκειμένου να περιφέρεστε λίγο πιο ελεύθερα στους απαγορευμένους και βαριά φυλασσόμενους χώρους του Peh, αλλά θα πρέπει να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στις κινήσεις σας μιας και αν βρεθείτε πολύ κοντά σε κάποιον αντίστοιχο εχθρό, αυτός θα σας καταλάβει. Η δυνατότητα για μια πιο non lethal προσέγγιση είναι εφικτή αλλά αυτό επιφέρει ακόμα περισσότερα προβλήματα στο κεφάλι σας. Μπορείτε να ρίξετε τους εχθρούς σας αναίσθητους για λίγη ώρα αντί να τους σκοτώσετε όμως ο χρόνος που μένει κάποιος αναίσθητος μπορεί να μην σας φτάσει για να πραγματοποιήσετε αυτά που έχετε στο μυαλό σας.

Ότι συμβαίνει, κάθε κίνηση που κάνετε, είναι σε πραγματικό χρόνο. Όσο αρπάζετε αντικείμενα ή πραγματοποιείτε κάποιο χακάρισμα, τα πάντα γύρο από τον Teriel, συνεχίζουν να λειτουργούν. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα αν σας δει κάποιος να κάνετε κάτι παράνομο. Δεν είναι όμως απαραίτητο να κάνετε μόνο κάτι «χοντρό» για να σας βάλει στο μάτι κάποιος. Αν κάνετε κάτι ύποπτο, τότε το εκάστοτε NPC θα σας παρακολουθεί και θα σας ακολουθεί σε ορισμένους χώρους αν θεωρεί πως απειλείται κάποιο προσωπικό του αντικείμενο.

Συνδυάζοντας λοιπόν τρόπους και ικανότητες μπορείτε να κάνετε τα πάντα, να σκοτώσετε τους εχθρούς σας sneaky beaky like και να κλέψετε ότι έχουν πάνω τους, να παγιδέψετε τα πτώματα τους για να αφαιρέσετε από τον χάρτη ακόμα περισσότερους εχθρούς ή να εξαφανίσετε το πτώμα. Ο τρόπος παιχνιδιού προσαρμόζετε στις δικές σας ανάγκες και στιλ. Θέλετε να μετατρέψετε το παιχνίδι σε ένα playground τύπου Assassin’s Creed; Well, guess what!

Τα καλύτερα κομμάτια για εμένα στο Seven, είναι το crafting και η δυνατότητα να γεμίσετε το inventory σας σε χρόνο dt. Αυτό μπορεί να συντελέσει και παγίδα με αποτέλεσμα να χαλάσετε άπειρες ώρες μπρος πίσω για να καταφέρετε να κουβαλήσετε τα πάντα. Έτσι, κρίνετε απαραίτητο να κουβαλάτε μαζί σας τα απολύτως απαραίτητα και όταν βρεθεί η ευκαιρία να διαχειριστείτε τα αντικείμενα κάπως έξυπνα. Πρέπει κάποια στιγμή στο παιχνίδι να αφιερώσετε χρόνο στην περισυλλογή αντικειμένων γιατί αυτά είναι και η πηγή των πραγμάτων που χρειάζεστε για να κάνετε αναβαθμίσεις στον Teriel και στον εξοπλισμό του. Όλα τα αντικείμενα, μπορούν να καταστραφούν και να δώσουν κάποιο υλικό που είναι αξιοποιήσιμο. Στο Seven δεν θα δούμε τα κλασικά στοιχεία που βλέπουμε στα υπόλοιπα RPG παιχνίδια. Έχει αρκετά ιδιαίτερο σύστημα crafting, αρκετά ελεύθερη διαχείριση των skills και των upgrades και ένα από τα πιο ιδιαίτερα τύπου level up mechanics. Για να καταφέρετε να αναβαθμίσετε τις ικανότητες και τον εξοπλισμό του Teriel, θα πρέπει να εξερευνήσετε σχετικά ολόκληρο τον χάρτη και αυτό γιατί υπάρχουν σκόρπια από δω και από κει nodes και blueprints τα οποία σας «δίνουν την γνώση» για  να craftάρετε κάποια αναβάθμιση. Δεν μιλάμε για ένα κλασικό «grinding to level up» σύστημα. Είναι στο χέρι σας κατά πόσο είστε διατεθειμένοι να ρισκάρετε να εισβάλετε σε κάποιον χώρο για να κλέψετε κάποιο blueprint ώστε να έχετε την δυνατότητα να το craftάρετε στην συνέχεια.

Οπτικά το Seven είναι τόσο ιδιαίτερο και τόσο πολύπλοκο. Από τις πρώτες μας στιγμές στο παιχνίδι μπορούμε να διακρίνουμε την τεράστια προσοχή που έχει δοθεί στο level design. Σε συνδυασμό με το art style, δένουν και αποτελούν έναν απο τους πιο αγαπητούς και ζωντανούς κόσμους που έχω δει τον τελευταίο καιρό. Ερεθίσματα τύπου δυτικών comic που θεωρώ πως ταιριάζουν απόλυτα με το ύφος του Seven. Από τα αντικείμενα, που δεν βλέπουμε πολλά «wombo combo» πραγματάκια, μέχρι τα visuals και την μουσική, το Seven ισορροπεί το χιούμορ που υπάρχει στους διαλόγους με μια δόση σοβαρότητας στα προαναφερθέντα.

Η λογική του Seven: The Days Long Gone είναι «Trial and Error». Σύμμαχος σας σε όλο το παιχνίδι είναι το τακτικό saving και load ώστε να δοκιμάσετε διαφορετικά σενάρια προσέγγισης μιας και πολλές φορές μπορεί να πιαστείτε στον ύπνο από μια απρόσμενη αλλαγή σχεδίων. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που το save/load θα σας σώσει και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να υιοθετήσετε εξ αρχής.

Κάτι το οποίο θα σας κάνει την ζωή δύσκολη είναι ο χειρισμός και η ταχύτητα που χρειάζεται για να αντεπεξέλθετε στις μάχες. Το πιο συνηθισμένο σενάριο, σας βρίσκει αρκετά στριμωγμένο και θα κριθεί απαραίτητο να τρέξετε για να ξεφύγετε από κάποια μάχη. Πολλές φορές όμως αυτό δεν θα είναι εφικτό με αποτέλεσμα να πρέπει να μάθετε να χρησιμοποιείτε τα fighting mechanics και το «μαγικό» dodge, κάτι που σίγουρα θα σας προκαλέσει μια σύγχυση. Άλλωστε είπαμε, το Seven δεν «χαρίζει» στον παίκτη. Επίσης υπήρχαν φορές που ο χειρισμός με έκανε να βουτάω στο κενό μιας και οι κινήσεις μου έπρεπε να είναι πιο λεπτομερείς.

Τεχνικά προβλήματα υπήρχαν και μου έδωσαν την εντύπωση πως το Seven πάσχει λιγάκι στο κομμάτι του optimization. Στο μόνο σημείο που μπορεί να θεωρηθεί πρόβλημα αυτό είναι αν την στιγμή που πέφτουν τα fps, είστε σε φάση μάχης. Την περισσότερη ώρα θα την περάσετε σχεδιάζοντας προσεκτικά τα βήματα σας και κάνοντας αργές και σταθερές κινήσεις. Όταν όμως μάχεστε, τα fps drops μπορεί να προκαλέσουν δυσκολία στον συγχρονισμό του dodging και ανταπόδοσης χτυπημάτων. Ίσως είναι απαραίτητο να διαφοροποιήσετε ορισμένα settings για να κρατήσετε σταθερά τα fps σας. Προσωπικά δεν θεώρησα ανάγκη να πειράξω κάτι μιας και η απόδοση του παιχνιδιού ήταν σταθερή στο περισσότερο της εμπειρίας μου και κατά τις μάχες που μπορεί να συνέβαινε κάτι, έτρεχα να σωθώ.

Η κάμερα, από την άλλη, είναι ένα από τα αγαπημένα μου πράγματα μέσα στο παιχνίδι. Έχουμε μια κάμερα που κουνιέται 360 μοίρες με κεντρικό άξονα τον Teriel, χρησιμοποιώντας το ποντίκι στην δική μου περίπτωση. Ένα υπέροχο στοιχείο που κάνει την εμπειρία σας και την εξερεύνηση του χώρου πολύ εύκολη.

Εν κατακλείδι, το Seven: The Days Long Gone ήταν από εκείνους τους τίτλους που η κυκλοφορία τους έγινε «under the radar» και έμελε να δώσει ένα ευχάριστο κλείσιμο στο έτος 2017. Η Fool’s Theory έδειξε την μαγεία και το ταλέντο της και απέδειξε πως δεν χρειάζεται να υπάρχει ένα δυνατό franchise ως θεμέλιο για να φτιαχτεί ένας δυνατός τίτλος. Το Seven προσφέρει μια τεράστια πληθώρα αποστολών, ενδιαφέρων χαρακτήρων και πανέμορφων τοπίων για να σας κρατήσει καθισμένους στην καρέκλα σας για ώρες. Το gameplay του είναι αρκετά καλοστημένο και εξίσου δυνατό όσο και το υπόλοιπο παιχνίδι. Έχει δοθεί τεράστια έμφαση στο lore και στο stealth κομμάτι, κάτι που είναι το στοιχείο μου. Μπορώ να πω εκ του ασφαλούς, μιας και το Seven δεν μπορεί να απογοητεύσει σε κανέναν τομέα, πως είναι ένα must buy παιχνίδι. Αν είστε fan των Isometrics και των Stealth παιχνιδιών τότε είναι μια safe αγορά. Αν πάλι δεν είστε fan ή δεν έχετε ιδιαίτερη επαφή με αυτό το genre, τότε το Seven: The Days Long Gone, θα είναι σίγουρα μια καλή εισαγωγή στο είδος.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Σχόλια

σχολιάστε

SHARE THE LOVE

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Evolution Radio