Ιστορίες για καμένους #1: League of Legends

Πόσες φορές δεν έχεις περάσει αυτή τη μαύρη εποχή που κολλάς με ένα παιχνίδι και η υπόλοιπη ζωή είναι προαιρετική; Πόσες φορές δεν βλέπεις στα όνειρά σου τον χαρακτήρα που έπαιζε όλη μέρα και σου δίνει περισσότερη όρεξη να σηκωθείς και να μπεις σε αυτό το γλυκό loop κρεβάτι-gaming-κρεβάτι για άλλη μια φορά;

Το πρώτο αφιέρωμα είναι στατιστικά ενδεδειγμένο στην χώρα μας και είναι το…LOL! Υπήρξα και εγώ κάποτε στους κολλημένους. Στους κολλημένους χωρίς νόημα φυσικά. Σήμερα ο άλλος κολλάει και λέει θα πάω Challenger, μια μέρα θα είμαι στο LCS οπότε θα λιώσω στα normal αρχικά και εν συνεχεία στα ranked. Αλλά εγώ όχι. Ήθελα όλη μέρα να είμαι στο φαράγγι παίζοντας coustomάκια με τους φίλους μου. Δεν λέω είχε την πλάκα του αλλά όταν μένει 1vs5 με σοράκα φτάνει σε άλλο επίπεδο διασκέδασης. Και ξέρεις, η παλιά η Σοράκα με την αστεράτη Q. One of a kind.

Στην συνέχεια η Riot κατάλαβε πως πολλοί αργόσχολοι σαν εμένα αρκούνταν στο να τρολάρουν και να σπαταλάνε τις ώρες του οπότε ,δόξασι , δημιούργησε το ARAM. Ω τι ευτυχία! Είσαι τα πρώτα 10 λεπτά 0/7/1 επειδή παίζεις με το ένα χέρι ενώ στο άλλο κρατάς μεταμεσονύχτιο μπεργκεράκι; Κανένα πρόβλημα! Μπορείς να απαντήσεις σε σχόλιο του τύπου «OMG LOOK THAT NOOB» ή «report that afk» με ένα απλό και πολύ πολιτισμένο «relax dude it’s just an aram! Have fun»! Μετά σίγουρα θα το φας το report αλλά… αυτό που είπαμε και πριν!

Υπάρχουν και μέρες που θα βρεθείς φυσικά στην άλλη πλευρά του ποταμού, και δεν εννοώ την μοβ, και θα αρχίσεις να γράφεις εκθέσεις στο ανύπαρκτο jungler για να δικαιολογήσεις ,στον εαυτό σου κυρίως, ότι δεν το έχασες εσύ το ranked αλλά αυτός ο noobas. Γίνονται και αυτά!

Συνήθως μετά από τέτοια μέρες το League  Of Legends στοίχειωνε και τα όνειρά μου! Για κάποιο λόγο είχα προτίμηση τον Thresh. Ξέρεις τι μαρτύριο είναι να ονειρεύεσαι πως χάνεις hooks ξανά και ξανά και ξανά; Μετά ξυπνάς έντρομος, γεμάτος ιδρώτα και δάκρυα και κυλίεσαι στο PC για να πάρεις την ρεβάνς.

Προσωπικά η μέρα που κατάλαβα πως χρειαζόμουν τον χρόνο μου μακριά από αυτό το παιχνίδι με στοιχειώνει μέχρι και σήμερα. Σε μια συζήτηση με την αδερφή μου σταμάτησα να μιλάω απότομα. Κοιτούσα με παγωμένο βλέμμα ενώ περνούσαν τα δευτερόλεπτα. Όταν η αδερφή μου με περίσσια ευαισθησία με ρώτησε «Βλαμμένο είσαι παιδί μου;» η απάντηση ήταν «Μα έχω cooldown στις λέξεις»!

Μετά από αυτή μου την επαφή με το Dark side, είπα πως πρέπει να πάρω λίγο παραπάνω χρόνο…

«Δεν φταις εσύ εγώ φταίω! Δεν σου αξίζω»

Έκανα uninstall και προσπάθησα να βελτιώσω την κοινωνική μου ζωή. Πάλι καλά δεν πατούσα καταλάθως ulti όταν προσπαθούσα να πω σε κάποιον στον καφέ «Ρε τι κάνεις;».

Μετά φυσικά βγήκε το teemo soccer στον χάρτη του dominion! Πως να κρατήσεις την νηστεία τότε; Ενέδωσα! Δίνοντας υπόσχεση στον εαυτό μου πως δεν θα δημιουργήσω πάλι στενή σχέση! Θα βλεπόμαστε μια στο τόσο, κυρίως τα βράδια , στα σκοτεινά και πάντα με ένα σουβλάκι στο χέρι!

 

 

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Σχόλια

σχολιάστε

Ζαλίζομαι με όποιο FPS και να παίξω και χάνω τον προσανατολισμό ! Μην μου μιλήσετε για military games έχω αλλεργία. Μιλήστε μου για horror! Όταν δεν παίζω video games μου αρέσει να διαβάζω. Αγαπημένο game Bioshock.

SHARE THE LOVE

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmailFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Evolution Radio